پرس سرشانه دمبل نشسته

پرس سرشانه دمبل نشسته
نام فارسیپرس سرشانه دمبل نشسته
نام انگلیسیDumbbell Shoulder Press
سطح سختیمتوسط
الگوی حرکت الگوی فشار
نوع انقباض عضلانی ترکیبی (کانسنتریک + اکسنتریک)
عضلهٔ اصلی (فارسی)دلتوئید قدامی
عضلهٔ اصلی (انگلیسی)Anterior Deltoid
گروه‌های عضلانیعضلات شانه
نوع تمرینایزوله قدرتی هایپرتروفی
تجهیزات موردنیازدمبل نیمکت

💠راهنمای انجام حرکت

پرس سرشانه دمبل نشسته یک حرکت کلیدی برای توسعه قدرت و حجم دلتوئیدها (به‌خصوص قدامی و تا حدی میانی) و تقویت پشت بازو در الگوی فشار عمودی است.
این حرکت نسبت به هالتر آزادی مسیر بیشتری به مفصل شانه می‌دهد (آزادی بیشتر کتف و بازو)، بنابراین برای هایپرتروفی هدفمند، اصلاح عدم تقارن (به‌خصوص نسخه تک‌دست)، و بهبود کنترل اسکاپولا بسیار ارزشمند است. همچنین چون هر دست جداگانه کار می‌کند، ضعف‌های سمت راست/چپ را سریع‌تر آشکار می‌کند و به اصلاح آن کمک می‌کند.

پرس سرشانه دمبل نشسته

💠 نحوه انجام حرکت

آماده‌سازی

✅ (نسخه نشسته با تکیه‌گاه – استاندارد و امن‌تر)
✅ موقعیت بدن: روی نیمکت با تکیه‌گاه بنشین، پاها کامل روی زمین، زانو حدود ۹۰ درجه، کمر خنثی و قفسه سینه “بالا اما کنترل‌شده”.
✅ تنظیم ابزار: تکیه‌گاه نیمکت را حدود ۷۵–۸۵ درجه قرار بده (نه کاملاً ۹۰ درجه برای جلوگیری از فشار اضافی روی شانه/گردن).
✅ گرفتن دمبل‌ها: دمبل‌ها را در سطح شانه/گوش نگه دار، مچ‌ها صاف، ساعدها تقریباً عمودی.
✅ مسیر امن شانه: بازوها را کمی در صفحه اسکاپولا نگه دار (حدود ۲۰–۳۰ درجه جلوتر از خط بدن)، نه کاملاً باز به طرفین.
✅ موقعیت کتف: قبل از شروع، کتف‌ها را پایین و کمی عقب “قفل نرم” کن (نه جمع‌کردن افراطی).
✅ تنفس اولیه: یک دم آرام برای آماده‌سازی، شکم را بریس کن (فشار ملایم ۳۶۰ درجه دور تنه).

پرس سرشانه دمبل نشسته

نحوه اجرا

✅ فاز شروع: دمبل‌ها کنار شانه، آرنج‌ها زیر دمبل‌ها یا کمی جلوتر، مچ خنثی و دست‌ها در راستای ساعد.
✅ فاز کانسنتریک (بالا رفتن): دمبل‌ها را عمودی رو به بالا پرس کن تا نزدیک بالای سر برسند؛ در بالا آرنج‌ها را قفل سخت نکن.
✅ مسیر حرکت: دمبل‌ها در مسیر بالا کمی به هم نزدیک می‌شوند (طبیعی و امن‌تر برای شانه).
✅ فاز اکسنتریک (پایین آمدن): با کنترل ۲–۳ ثانیه دمبل‌ها را پایین بیاور تا سطح شانه؛ پایین رفتن را رها نکن.
✅ دامنه حرکتی: پایین تا جایی که بازو/آرنج در وضعیت بدون درد و با کنترل کتف باشد؛ بالا تا جایی که دنده‌ها بالا نپرند و کمر گود نشود.
✅ ریتم اجرا (Tempo پیشنهادی): 3-0-1 یا 2-1-1 (کنترل در پایین، فشار تمیز در بالا).

پرس سرشانه دمبل نشسته

نکات و توصیه‌ها مربیگری

✔️ مچ روی آرنج: “مچ صاف، ساعد عمودی” (جلوگیری از فشار روی مچ و نشت نیرو).
✔️ کتف پایین: “شانه‌ها توی گوش نره” (کنترل تراپ بالا و حفاظت از گردن).
✔️ دنده‌ها پایین: “Ribs down” (جلوگیری از گودی کمر و فشار کمری).
✔️ بریس شکم: “شکم رو سفت کن، مثل ضربه خوردن” (ثبات مرکزی).
✔️ صفحه اسکاپولا: “بازوها کمی جلوتر از بدن” (شانه امن‌تر از باز کردن ۹۰ درجه کامل).
✔️ آرنج‌ها زیر دمبل: “آرنج دنبال دمبل حرکت کنه” (مسیر نیرو بهینه).
✔️ بالا قفل نکن: “بالا فقط نزدیک قفل، نه قفل سخت” (حفظ تنش روی دلتوئید).
✔️ آرام پایین: “پایین رفتن مهم‌تر از بالا رفتنه” (کنترل اکسنتریک برای رشد).
✔️ تنفس: “بالا بازدم، پایین دم” (یا والسالوا برای ست‌های خیلی سنگین).

مزایا انجام حرکت

1️⃣ افزایش حجم و قدرت دلتوئید قدامی و توسعه شانه‌های برجسته
2️⃣ درگیری قابل توجه دلتوئید میانی و بهبود عرض شانه (با مسیر درست)
3️⃣ تقویت پشت بازو در اکستنشن آرنج در فشار عمودی
4️⃣ بهبود هماهنگی اسکاپولا–بازو (Scapulohumeral Rhythm) با اجرای صحیح
5️⃣ امکان کار یک‌طرفه برای اصلاح عدم تقارن (نسخه تک‌دست)
6️⃣ آزادی مسیر نسبت به هالتر → سازگاری بهتر با آناتومی شانه برای بسیاری از افراد
7️⃣ افزایش نیاز به ثبات تنه → تقویت کور (شکم/کمر) در نسخه ایستاده
8️⃣ ارتقای عملکرد در حرکات ورزشی (پرتاب‌ها، هل دادن‌ها، پرس‌ها)
9️⃣ انتخاب عالی برای هایپرتروفی با کنترل چون دمبل اجازه تنظیم مسیر شخصی می‌دهد
🔟 قابلیت برنامه‌نویسی گسترده: از قدرت (کم‌تکرار) تا متابولیک (پرتکرار)

خطاهای رایج

❌ گودی بیش از حد کمر و بالا پریدن دنده‌ها (کمردرد/نشت نیرو)

❌ بالا آوردن شانه‌ها (Shrug) و فشار گردن/تراپ بالا

❌ مسیر خیلی جلو (تبدیل به پرس سینه بالاسینه/فشار روی جلوی شانه)

❌ باز کردن بیش از حد آرنج‌ها به طرفین (۹۰ درجه کامل) در افراد حساس

❌ پایین آوردن خیلی عمیق با از دست دادن کنترل کتف یا درد جلوی شانه

❌ مچ شکسته به عقب (فشار مچ و کاهش انتقال نیرو)

❌ تقلب با لگن/پرش در نسخه ایستاده (Push Press ناخواسته)

❌ قفل سخت آرنج در بالا و از دست رفتن تنش روی دلتوئید

❌ سرعت زیاد و رها کردن فاز منفی (کاهش کیفیت رشد و افزایش ریسک)

❌ عدم ثبات نیمکت/نشستن نامناسب (لغزش لگن، گرد شدن کمر)

الگوی تنفس

✅ ست‌های متوسط/هایپرتروفی:

پایین (اکسنتریک): دم

بالا (کانسنتریک): بازدم

✅ ست‌های سنگین (قدرتی):

قبل از تکرار: دم عمیق و بریس ۳۶۰ درجه

هنگام فشار: مانور والسالوا کوتاه تا عبور از نقطه سخت

بالا: آزادسازی کنترل‌شده هوا

نکته: اگر فشار خون بالا/مشکل قلبی داری، والسالوا را با احتیاط و زیر نظر متخصص انجام بده.

دامنه حرکتی استاندارد

✅ دامنه توصیه‌شده:

پایین: دمبل‌ها تا سطح شانه/گوش، ساعد نزدیک عمودی، بدون درد

بالا: دمبل‌ها بالای سر، آرنج‌ها نزدیک قفل (نه قفل سخت)

✅ حداقل قابل قبول:

پایین تا جایی که آرنج‌ها حداقل به زاویه ~۹۰ درجه برسند و کنترل حفظ شود

⚠️ دامنه خطرناک/غیراصولی:

پایین آوردن خیلی عمیق با چرخش شانه به جلو و “ریزش” کتف

بالا رفتن همراه با قوس شدید کمر و بیرون زدن دنده‌ها

بالا بردن با شانه‌های بالا (تراپ غالب)

احتیاط‌ها و منع‌ها

🚫 درد تیز جلوی شانه، گیر افتادگی (Impingement) فعال، التهاب شدید تاندون‌ها

⚠️ محدودیت موبیلیتی قفسه سینه/کتف → ابتدا روی موبیلیتی و کنترل اسکاپولا کار شود

⚠️ درد گردن/تراپ بالا → بار را کاهش بده، کتف را پایین نگه دار، زاویه نیمکت را اصلاح کن

⚠️ کمردرد/هایپرلوردوز → نسخه نشسته با تکیه‌گاه + تمرکز روی “Ribs down”

⚠️ آسیب مچ/آرنج → از گریپ خنثی یا دمبل‌های سبک‌تر و کنترل‌شده استفاده کن

انواع و جایگزین‌ها

نسخه ساده‌تر:

✅ پرس سرشانه دمبل نشسته با تکیه‌گاه

✅ پرس با گریپ خنثی (کف دست‌ها رو به هم) برای شانه‌های حساس

نسخه پیشرفته‌تر:

✅ پرس سرشانه دمبل ایستاده (نیاز ثبات کور بالاتر)

✅ پرس سرشانه دمبل تک‌دست (ضدچرخش و کنترل تنه)

✅ آرنولد پرس (دامنه و تنش متفاوت؛ نیاز کنترل بیشتر)

نسخه با ابزار محدود:

✅ پرس سرشانه با کش (Band Overhead Press)

✅ پرس تک‌دمبل (Goblet/Single DB Press) برای خانه

جایگزین برای درد/محدودیت:

✅ Landmine Press (مسیر مورب، معمولاً راحت‌تر برای شانه)

✅ Machine Shoulder Press (ثبات بیشتر، کنترل بهتر برای برخی)

نکات بیومکانیکی پیشرفته

✅ مسیر نیرو: مقاومت دمبل عمدتاً عمودی است؛ بیشترین گشتاور روی شانه زمانی است که بازو نزدیک سطح موازی زمین قرار می‌گیرد.

✅ نقطه سخت حرکت (Sticking Point): معمولاً حوالی میانه مسیر (حدود ۶۰–۱۲۰ درجه فلکشن شانه)؛ کنترل کتف و بریس تنه این بخش را تعیین می‌کند.

✅ نقش کتف: در بالا رفتن، کتف باید به‌صورت طبیعی بالا-چرخش (Upward Rotation) داشته باشد؛ سرکوب کامل کتف می‌تواند حس گیر افتادگی ایجاد کند.

✅ صفحه اسکاپولا: پرس در این صفحه معمولاً استرس مفصلی کمتری نسبت به باز کردن کامل به طرفین دارد.

✅ نقش تنه: هرچه بار سنگین‌تر، تمایل بدن به اکستنشن کمری بیشتر؛ بنابراین کنترل قفسه سینه و لگن (Stack) حیاتی است.

نکات برنامه‌نویسی تمرین

✅ هدف حجم (هایپرتروفی): 3–5 ست × 6–12 تکرار | استراحت 60–120 ثانیه | تمپو 3-0-1 یا 2-1-1
✅ هدف قدرتی: 3–6 ست × 3–6 تکرار | استراحت 2–3 دقیقه | تمپو 2-0-1 (کنترل منفی)
✅ هدف استقامت عضلانی: 2–4 ست × 12–20 تکرار | استراحت 45–75 ثانیه
✅ جایگاه در جلسه: بعد از گرم‌کردن شانه و قبل از نشرها/ایزوله‌ها
✅ نکته کلیدی: اگر پرس سنگین داری، این حرکت را زودتر انجام بده؛ اگر هدف “فینیش” دلتوئید است، بعد از پرس‌های آزاد/سنگین‌تر بیاید.

💠 عضلات درگیر در حرکت

پرس سرشانه دمبل نشسته با ایجاد فلکشن و آبداکشن کنترل‌شده در مفصل شانه و اکستنشن آرنج بیشترین فشار را روی دلتوئیدها (خصوصاً قدامی) می‌گذارد. همزمان عضلات کاف روتاتور برای پایدار نگه داشتن سر استخوان بازو در حفره گلنوئید فعال‌اند و عضلات اطراف کتف (ذوزنقه‌ای و دندانه‌ای قدامی) حرکت اسکاپولا را برای مسیر امن و انتقال نیرو هماهنگ می‌کنند. در نسخه ایستاده و تک‌دست، عضلات کور و تثبیت‌کننده‌های لگن برای جلوگیری از چرخش و گودی کمر نقش پررنگی دارند.

عضلات اصلی

دلتوئید قدامی

عضلات همکار

دلتوئید میانی
فوق‌ خاری
پشت بازو (سه‌سر بازویی)
بخش ترقوه‌ای سینه
دندانه‌ای قدامی
ذوزنقه‌ای (میانی/تحتانی)

تثبیت کننده ها

بالابرنده کتف
چهار سر ران

تثبیت کننده ها

دو سر بازویی
عضلات درگیر در حرکت شانه

عضله دلتوئید میانی

Middle Deltoid Muscle

🔹 دلتوئید میانی یکی از سه بخش عضله دلتوئید است که وظیفه اصلی آن بالا بردن بازو به سمت خارج (ابداکشن) و کمک به تثبیت شانه در حین حرکات بالای سر است. این عضله، به دلیل قرارگیری در کناره شانه، بیشترین تأثیر را در ایجاد فرم گرد و حجیم شانه‌ها دارد.

🔹 این بخش از دلتوئید کمتر از بخش قدامی در تمرینات روزمره درگیر می‌شود و نیاز به تمرینات مخصوص برای تقویت دارد. ضعف در این عضله می‌تواند باعث کاهش پهنای شانه و محدودیت در حرکات بالای سر شود. تقویت آن باعث افزایش تعادل عضلانی در سرشانه و جلوگیری از آسیب‌های شانه‌ای می‌شود.

دلتوئید میانی

🔷 توضیحات کامل

برای مطالعه بخش ها روی عنوان آن کلیک کنید

عضله دلتوئید قدامی

Anterior Deltoid Muscle

🔹 دلتوئید قدامی یکی از سه بخش عضله دلتوئید است که وظیفه اصلی آن حرکت دادن بازو به سمت جلو (فلکشن)، چرخش داخلی و مشارکت در حرکات افقی شانه است. این عضله در بسیاری از حرکات بالاتنه، به‌ویژه در تمرینات قدرتی مانند پرس سینه، نشر جلو، و حرکات پرتابی نقش کلیدی دارد.

🔹 دلتوئید قدامی یکی از مهم‌ترین عضلات در حرکات پرس و فشار است و به دلیل درگیری در بسیاری از تمرینات قدرتی، معمولاً در بین ورزشکاران و بدنسازان به‌خوبی توسعه می‌یابد. با این حال، استفاده بیش از حد از این عضله بدون تقویت عضلات پشتی شانه (دلتوئید خلفی و روتاتور کاف) می‌تواند منجر به عدم تعادل عضلانی و افزایش خطر آسیب‌های شانه شود.

دلتوئید قدامی

🔷 توضیحات کامل

برای مطالعه بخش ها روی عنوان آن کلیک کنید

💠 آموزش عضلات

پلانک یک دانشنامه جامع از عضلات بدن دارد که تمامی عضلات را به‌صورت دقیق و علمی بررسی کرده است. در ادامه، می‌توانید گروه‌های عضلانی را مشاهده کنید. با کلیک روی هر گروه عضلانی، به اطلاعات کاملی درباره آن دسترسی خواهید داشت، از جمله:

1️⃣ اطلاعات پایه‌ای عضله
2️⃣ آناتومی عضله
3️⃣ فیزیولوژی عضله
4️⃣ عصب‌دهی و خون‌رسانی
5️⃣ اهمیت عضله در بدن و ورزش
6️⃣ تمرینات تقویت‌کننده
7️⃣ نکات علمی و جالب

📌 در پایان، خلاصه‌ای از بررسی هر عضله ارائه خواهد شد.

لینک آموزش عضلات بدن

🔹 گروه عضلانی درگیر در این حرکت، به‌صورت رنگی مشخص شده است.

Author
Share
Facebook
Twitter
LinkedIn
Pinterest
Reddit
VK
OK
Tumblr
Digg
Skype
StumbleUpon
Mix
Telegram
Pocket
XING
WhatsApp
Email
Print
X
Threads
Resources

✅ دستورالعمل‌های رسمی فعالیت بدنی

✅ مرور و توصیه‌های عمومی برای عموم مردم

✅ آموزش علمی و سلامت‌محور

✅ سیاست‌گذاری و داده‌های مقایسه‌ای

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *