پرس سرشانه اسمیت از پشت گردن

پرس سرشانه اسمیت از پشت گردن
نام فارسیپرس سرشانه اسمیت از پشت گردن نشسته
نام انگلیسیSmith Machine Behind Neck Press
سطح سختیحرفه‌ای
الگوی حرکت الگوی فشار
نوع انقباض عضلانی ترکیبی (کانسنتریک + اکسنتریک)
عضلهٔ اصلی (فارسی)دلتوئید میانی
عضلهٔ اصلی (انگلیسی)Lateral Deltoid
گروه‌های عضلانیعضلات شانه
نوع تمرینایزوله قدرتی
تجهیزات موردنیازدستگاه نیمکت

💠راهنمای انجام حرکت

پرس سرشانه اسمیت از پشت گردن نشسته یک حرکت فشار عمودی است که با مسیر هدایت‌شده اسمیت، امکان تمرکز بالا روی دلتوئیدها و اجرای کنترل‌شده را فراهم می‌کند. در این نسخه، میله پشت سر/پشت گردن پایین می‌آید؛ بنابراین نسبت به پرس از جلو، معمولاً نیاز بیشتری به موبیلیتی شانه (اکسترنال روتیشن) و کنترل کتف دارد. این حرکت برای افراد پیشرفته می‌تواند ابزار خوبی برای هایپرتروفی سرشانه باشد؛ اما به‌دلیل ریسک بالاتر برای برخی افراد (شانه/گردن)، باید بسیار دقیق و محافظه‌کارانه برنامه‌ریزی شود.

پرس سرشانه اسمیت از پشت گردن نشسته

💠 نحوه انجام حرکت

آماده‌سازی

✅ نیمکت را داخل اسمیت قرار بده و پشتی را نزدیک عمودی (۷۵–۹۰°) تنظیم کن.
✅ ارتفاع صندلی طوری باشد که در شروع، میله تقریباً هم‌سطح پشت سر/بالای گوش‌ها قرار بگیرد و نیاز به “سر خوردن زیر میله” نباشد.
✅ پنجه‌ها روی زمین، زانو حدود ۹۰°، لگن ثابت، ستون فقرات خنثی.
✅ گیرش دست‌ها کمی بازتر از عرض شانه (معمولاً ۱.۲ تا ۱.۵ برابر عرض شانه)؛ مچ‌ها خنثی و ساعدها نزدیک عمودی.
✅ کتف‌ها پایین و کمی عقب (Depression + slight retraction)؛ قفسه سینه بالا اما دنده‌ها بیرون نزند.
✅ سر در راستای ستون فقرات؛ در نسخه پشت‌گردن معمولاً کمی چانه جمع (chin tuck) کمک می‌کند فشار گردن کم شود.
✅ تنفس اولیه: یک دم عمیق برای بریس (brace) کردن تنه؛ در ست‌های سنگین می‌توان از والسالوا استفاده کرد.

پرس سرشانه اسمیت از پشت گردن نشسته

نحوه اجرا

✅ شروع: میله را در وضعیت قفل اسمیت آزاد کن، میله بالای پشت سر باشد، آرنج‌ها کمی زیر/عقب‌تر از میله و نه بیش از حد عقب.
✅ فاز پایین‌آمدن (اکسنتریک): میله را آرام و کنترل‌شده پشت سر پایین بیاور تا نزدیک پشت گردن/بالای عضله تراپز برسد.
✅ دامنه امن: پایین‌ترین نقطه جایی است که شانه‌ها درد/گیر ندهند و کتف‌ها کنترل خود را از دست ندهند؛ برای بسیاری از افراد، “لمس گردن” ضروری نیست.
✅ فاز پرس (کانسنتریک): با فشار عمودی، میله را به بالا بران تا دست‌ها تقریباً صاف شوند (قفل تهاجمی آرنج لازم نیست).
✅ مسیر نیرو: میله را طوری بالا ببر که در بالا، تقریباً روی خط شانه‌ها قرار بگیرد (نه جلوتر که کمر گود شود).
✅ ریتم اجرا: یکنواخت، بدون پرتاب؛ ۲–۳ ثانیه پایین، ۱ ثانیه بالا (یا 3-0-1 برای کنترل بیشتر).
✅ پایان تکرار: در بالا مکث کوتاه ۰.۵ ثانیه با کنترل کتف، سپس تکرار بعدی.
✅ پایان ست: میله را روی قلاب‌های اسمیت قفل کن و سپس رها کن.

نکات و توصیه‌ها مربیگری

✔️ آرنج‌ها را زیر میله نگه دار؛ آرنج‌های بیش از حد عقب = فشار اضافی روی شانه.
✔️ کتف‌ها پایین بمانند؛ شراگ کردن (بالا آوردن شانه‌ها) را مهار کن.
✔️ دنده‌ها پایین؛ از گودی کمر برای تقلب استفاده نکن.
✔️ مچ خنثی؛ مچ شکسته → انتقال فشار به ساعد/آرنج و افت مسیر نیرو.
✔️ گردن خنثی و چانه کمی جمع؛ سر را جلو نده.
✔️ دامنه را با “سلامت شانه” تنظیم کن نه با “اجبار به لمس گردن”.
✔️ فشار را به سمت سقف هدایت کن؛ نه به جلو/عقب.
✔️ کنترل اکسنتریک مهم‌تر از رکورد وزنه است—به‌خصوص در این حرکت.

پرس سرشانه اسمیت از پشت گردن نشسته

مزایا انجام حرکت

1️⃣ هایپرتروفی دلتوئیدها با تمرکز بالا به‌دلیل مسیر هدایت‌شده
2️⃣ افزایش قدرت فشار عمودی (Overhead Strength) در افراد پیشرفته
3️⃣ درگیری مناسب پشت بازو در الگوی پرس
4️⃣ کاهش نیاز به تعادل نسبت به هالتر آزاد → تمرکز روی عضله هدف
5️⃣ قابلیت کنترل دقیق تمپو برای افزایش تنش مکانیکی
6️⃣ مناسب برای دراپ‌ست/رست-پاز به‌صورت ایمن‌تر نسبت به پرس آزاد
7️⃣ امکان اجرای دقیق با تکرارپذیری بالا (بارگیری/مسیر ثابت)
8️⃣ تقویت هماهنگی کتف-بازو در دامنه‌های کنترل‌شده
9️⃣ گزینه کاربردی برای فاز حجم وقتی می‌خواهی دلتوئید را “پمپ” کنی
🔟 قابل شخصی‌سازی با دامنه و گیرش برای سازگاری با آناتومی فرد

خطاهای رایج

❌ پایین آوردن بیش از حد میله تا روی گردن با درد/گیر (ROM اجباری)
❌ گودی کمر و بیرون دادن دنده‌ها برای بالا بردن وزنه
❌ بالا آوردن شانه‌ها (Shrugging) و از دست دادن کنترل کتف
❌ آرنج‌ها خیلی عقب (باز شدن بیش از حد شانه و فشار مفصلی)
❌ مچ شکسته و ساعد غیرعمودی → مسیر نیرو بد و فشار روی مفاصل
❌ سر جلو/چانه بالا → فشار گردنی و بهم‌ریختن راستای ستون فقرات
❌ سرعت زیاد و پرتاب در پایین‌ترین نقطه (Bounce)
❌ نشستن ناپایدار روی نیمکت یا حرکت لگن/پاها در طول ست
❌ گرفتن بیش از حد باریک یا بیش از حد باز بدون توجه به آناتومی

الگوی تنفس

✅ دم قبل از پایین آمدن (بریس)

✅ بازدم هنگام پرس به بالا (یا نزدیک نیمه دوم مسیر)

ست‌های سنگین/قدرتی:

✅ استفاده از مانور والسالوا (دم عمیق + حبس کوتاه) در فاز سخت، سپس بازدم کنترل‌شده در بالا

نکته: در حرکت پشت‌گردن اگر گردن/قفسه سینه را سفت می‌کنی، نفس را بیش از حد طولانی حبس نکن.

دامنه حرکتی استاندارد

✅ دامنه توصیه‌شده: میله تا نزدیکی پشت سر/بالای تراپز بدون درد، بدون شراگ، بدون از دست دادن کنترل کتف

✅ حداقل قابل قبول: میله تا جایی پایین بیاید که آرنج‌ها حدود ۹۰° خم شوند و کشش مؤثر ایجاد شود

⚠️ دامنه خطرناک/غیراصولی: پایین آوردن تا تماس با گردن همراه با درد جلوی شانه، گیر، بی‌حسی، یا جلو آمدن سر

احتیاط‌ها و منع‌ها

⚠️ سابقه ایمپینجمنت شانه، تندینوپاتی روتاتورکاف، پارگی لابروم، درد جلوی شانه → معمولاً این حرکت گزینه خوبی نیست.

⚠️ محدودیت شدید در اکسترنال روتیشن شانه یا سفتی تی-اسپاین (ستون سینه‌ای) → ریسک بالا.

⚠️ مشکلات گردن (Cervical): دیسک گردن، درد مزمن، رادیکولوپاتی → احتیاط جدی.

⚠️ اگر در هر تکرار درد تیز/گیر احساس شد → حرکت را قطع کن و نسخه‌های امن‌تر (پرس از جلو/لندماین) را جایگزین کن.

✅ برای بسیاری از افراد، پرس سرشانه از جلو در صفحه اسکاپولا انتخاب امن‌تری است.

انواع و جایگزین‌ها

نسخه ساده‌تر (Beginners):

✅ پرس سرشانه ماشین (Shoulder Press Machine)

✅ پرس دمبل نشسته در صفحه اسکاپولا (کمی جلوتر از خط بدن)

نسخه پیشرفته‌تر:

✅ پرس اسمیت پشت گردن با تمپو 3-1-1

✅ رست-پاز یا دراپ‌ست (با دامنه کنترل‌شده)

نسخه با ابزار محدود:

✅ پرس هالتر از جلو (Seated/Standing Barbell OHP)

✅ پرس دمبل نشسته

جایگزین مناسب برای درد/محدودیت حرکتی:

✅ Landmine Press (فشار زاویه‌دار و بسیار مفصل‌دوست)

✅ پرس آرنولدی سبک (در صورت تحمل و کنترل)

✅ پرس دمبل گریپ خنثی (Neutral Grip Press)

نکات بیومکانیکی پیشرفته

🔬 در پشت‌گردن، شانه در ابداکشن بالا + اکسترنال روتیشن زیاد قرار می‌گیرد؛ اگر این ظرفیت مفصلی/بافتی وجود نداشته باشد، فشار به روتاتورکاف و ساختارهای قدامی شانه بالا می‌رود.

🔬 مسیر هدایت‌شده اسمیت آزادی حرکت را کم می‌کند؛ یعنی اگر مسیر دستگاه با آناتومی تو هم‌راستا نباشد، بدن مجبور به جبران (کمر/گردن/کتف) می‌شود.

🔬 کنترل کتف (خصوصاً posterior tilt و upward rotation) برای جلوگیری از گیر افتادن بافت‌ها حیاتی است.

🔬 “پایین آوردن زیاد” معمولاً نسبت تنش عضله به ریسک مفصلی را بدتر می‌کند؛ پس ROM هوشمند = عملکرد بهتر.

نکات برنامه‌نویسی تمرین

✅ هدف حجم (هایپرتروفی): 3–5 ست × 6–12 تکرار | استراحت 60–120 ثانیه | تمپو 3-0-1 یا 2-1-1
✅ هدف قدرت: 3–6 ست × 3–6 تکرار | استراحت 2–3 دقیقه | تمپو کنترل‌شده، بدون پرتاب
✅ هدف استقامت عضلانی/پمپ: 2–4 ست × 12–20 تکرار | استراحت 45–75 ثانیه | دامنه امن و کنترل عالی

✅ جایگاه در جلسه:

بعد از گرم‌کردن کامل شانه/کتف و قبل از نشرها

اگر حرکت را نگه می‌داری، معمولاً بعد از پرس‌های امن‌تر یا به‌عنوان حرکت دوم شانه (برای کاهش ریسک)

✅ نکته کلیدی:

این حرکت را حرکت رکوردی در نظر نگیر؛ بیشتر برای کنترل، فشار هدفمند و هایپرتروفی با تکنیک عالی مناسب است.

💠 عضلات درگیر در حرکت

پرس سرشانه اسمیت از پشت گردن بیشترین درگیری را روی دلتوئید میانی و قدامی ایجاد می‌کند و پشت بازو در اکستنشن آرنج نقش اصلی کمکی دارد. همزمان عضلات کنترل‌کننده کتف (ذوزنقه‌ای، دندانه‌ای قدامی، رومبوئیدها) و روتاتورکاف برای پایدارسازی سر استخوان بازو در گلنوئید به‌شدت درگیر می‌شوند؛ مخصوصاً چون وضعیت پشت‌گردن نیازمند کنترل دقیق مفصل شانه است.

عضلات اصلی

دلتوئید میانی
دلتوئید قدامی

عضلات همکار

پشت بازو (سر خارجی و داخلی)
فوق‌ خاری
ذوزنقه‌ای فوقانی
دندانه‌ای قدامی
دلتوئید خلفی (کمک در کنترل)
رومبوئیدها

تثبیت کننده ها

بالا برنده کتف

تثبیت کننده ها

دو سر بازویی
عضلات درگیر در حرکت شانه

عضله دلتوئید میانی

Middle Deltoid Muscle

🔹 دلتوئید میانی یکی از سه بخش عضله دلتوئید است که وظیفه اصلی آن بالا بردن بازو به سمت خارج (ابداکشن) و کمک به تثبیت شانه در حین حرکات بالای سر است. این عضله، به دلیل قرارگیری در کناره شانه، بیشترین تأثیر را در ایجاد فرم گرد و حجیم شانه‌ها دارد.

🔹 این بخش از دلتوئید کمتر از بخش قدامی در تمرینات روزمره درگیر می‌شود و نیاز به تمرینات مخصوص برای تقویت دارد. ضعف در این عضله می‌تواند باعث کاهش پهنای شانه و محدودیت در حرکات بالای سر شود. تقویت آن باعث افزایش تعادل عضلانی در سرشانه و جلوگیری از آسیب‌های شانه‌ای می‌شود.

دلتوئید میانی

🔷 توضیحات کامل

برای مطالعه بخش ها روی عنوان آن کلیک کنید

عضله دلتوئید قدامی

Anterior Deltoid Muscle

🔹 دلتوئید قدامی یکی از سه بخش عضله دلتوئید است که وظیفه اصلی آن حرکت دادن بازو به سمت جلو (فلکشن)، چرخش داخلی و مشارکت در حرکات افقی شانه است. این عضله در بسیاری از حرکات بالاتنه، به‌ویژه در تمرینات قدرتی مانند پرس سینه، نشر جلو، و حرکات پرتابی نقش کلیدی دارد.

🔹 دلتوئید قدامی یکی از مهم‌ترین عضلات در حرکات پرس و فشار است و به دلیل درگیری در بسیاری از تمرینات قدرتی، معمولاً در بین ورزشکاران و بدنسازان به‌خوبی توسعه می‌یابد. با این حال، استفاده بیش از حد از این عضله بدون تقویت عضلات پشتی شانه (دلتوئید خلفی و روتاتور کاف) می‌تواند منجر به عدم تعادل عضلانی و افزایش خطر آسیب‌های شانه شود.

دلتوئید قدامی

🔷 توضیحات کامل

برای مطالعه بخش ها روی عنوان آن کلیک کنید

💠 آموزش عضلات

پلانک یک دانشنامه جامع از عضلات بدن دارد که تمامی عضلات را به‌صورت دقیق و علمی بررسی کرده است. در ادامه، می‌توانید گروه‌های عضلانی را مشاهده کنید. با کلیک روی هر گروه عضلانی، به اطلاعات کاملی درباره آن دسترسی خواهید داشت، از جمله:

1️⃣ اطلاعات پایه‌ای عضله
2️⃣ آناتومی عضله
3️⃣ فیزیولوژی عضله
4️⃣ عصب‌دهی و خون‌رسانی
5️⃣ اهمیت عضله در بدن و ورزش
6️⃣ تمرینات تقویت‌کننده
7️⃣ نکات علمی و جالب

📌 در پایان، خلاصه‌ای از بررسی هر عضله ارائه خواهد شد.

لینک آموزش عضلات بدن

🔹 گروه عضلانی درگیر در این حرکت، به‌صورت رنگی مشخص شده است.

Author
Share
Facebook
Twitter
LinkedIn
Pinterest
Reddit
VK
OK
Tumblr
Digg
Skype
StumbleUpon
Mix
Telegram
Pocket
XING
WhatsApp
Email
Print
X
Threads
Resources

✅ دستورالعمل‌های رسمی فعالیت بدنی

✅ مرور و توصیه‌های عمومی برای عموم مردم

✅ آموزش علمی و سلامت‌محور

✅ سیاست‌گذاری و داده‌های مقایسه‌ای

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *