نشر از جلو سیم‌کش دو دست

نشر از جلو سیم‌کش دو دست
نام فارسینشر از جلو سیم‌کش دو دست
نام انگلیسیTwo Arm Cable Front Raise
سطح سختیمتوسط
الگوی حرکت الگوی فشار
نوع انقباض عضلانی ترکیبی (کانسنتریک + اکسنتریک)
عضلهٔ اصلی (فارسی)دلتوئید قدامی
عضلهٔ اصلی (انگلیسی)Anterior Deltoid
گروه‌های عضلانیعضلات شانه
نوع تمریناستقامتی ایزوله قدرتی
تجهیزات موردنیازدستگاه سیمکش کش مقاومتی

💠راهنمای انجام حرکت

نشر از جلو سیم‌کش دو دست یک حرکت ایزوله برای تقویت سر جلویی دلتوئید است که با ایجاد کشش پیوسته کابل در کل دامنه، به بهبود کنترل، فرم شانه و کیفیت تمرینات پرس/حرکات بالاتنه کمک می‌کند. این حرکت معمولاً در برنامه‌های هایپرتروفی شانه، اصلاح الگوی کنترل کتف، و افزایش استقامت عضلات شانه استفاده می‌شود.

نشر از جلو سیم‌کش دو دست

💠 نحوه انجام حرکت

نشر از جلو سیم‌کش دو دست

آماده‌سازی

✅ قرقره‌ها را در پایین‌ترین ارتفاع تنظیم کنید و دو دسته را به کابل‌ها وصل کنید.
✅ بین دو قرقره بایستید (یا کمی عقب‌تر)، بدن کاملاً عمودی و قفسه سینه نرمال.
✅ دسته‌ها را با دست‌ها بگیرید، دست‌ها جلوی ران‌ها قرار بگیرند، آرنج‌ها کمی خم (حدود 10–20 درجه) و ثابت.
✅ شکم را سفت کنید، لگن خنثی، کمر بدون قوس اضافی.
✅ دمِ آرام قبل از شروع؛ آماده برای بازدم در فاز بالا بردن.

نحوه اجرا

✅ از وضعیت شروع، هر دو دست را هم‌زمان از جلوی بدن بالا بیاورید تا حدود ارتفاع شانه (تقریباً موازی زمین).
✅ مسیر حرکت را کنترل کنید؛ دست‌ها در جلوی بدن حرکت کنند و از تاب دادن تنه جلوگیری شود.
✅ در بالای حرکت ۱ مکث کوتاه برای تثبیت و حس عضله.
✅ به‌آرامی و کنترل‌شده دست‌ها را به نقطه شروع برگردانید (فاز منفی آهسته‌تر از مثبت).
✅ ریتم پیشنهادی: 2 ثانیه بالا → 1 ثانیه مکث → 3 ثانیه پایین.

نکات و توصیه‌ها مربیگری

✔️ آرنج‌ها را کمی خم و ثابت نگه دار؛ «بازو اهرم ثابت است».
✔️ شانه‌ها را بالا نکش؛ گردن آزاد، کتف‌ها کنترل‌شده.
✔️ تنه را قفل کن؛ از تاب دادن، عقب رفتن یا کمک گرفتن از کمر پرهیز کن.
✔️ مچ‌ها را خنثی نگه دار؛ فشار را روی جلوی شانه حس کن نه روی مچ.
✔️ دامنه را تا ارتفاع شانه نگه دار مگر اینکه کنترل کتف عالی باشد.
✔️ بازدم هنگام بالا بردن، دم هنگام پایین آوردن (بدون حبس نفس در ست‌های معمولی).

مزایا انجام حرکت

1️⃣ تقویت هدفمند دلتوئید قدامی با فشار پیوسته کابل
2️⃣ بهبود کنترل عصبی-عضلانی در بالا آوردن دست در جلوی بدن
3️⃣ کمک به افزایش کیفیت حرکات پرس سینه/سرشانه (به‌عنوان عضله کمکی)
4️⃣ ایجاد تنش مؤثر در کل دامنه نسبت به دمبل (کشش یکنواخت‌تر)
5️⃣ امکان تنظیم دقیق شدت با تغییر وزنه و موقعیت بدن
6️⃣ کاهش تکانه و افزایش کنترل فاز منفی (هایپرتروفی بهتر)
7️⃣ بهبود استقامت عضلات شانه در تکرارهای بالاتر
8️⃣ تقویت الگوی صحیح بالا آوردن بازو بدون جبران از کمر
9️⃣ مناسب برای سوپرست/فینیشِر شانه با ایمنی بالا
🔟 قابلیت اجرای تمیز با فشار کمتر روی مفاصل نسبت به برخی نسخه‌های آزاد (با فرم صحیح)

خطاهای رایج

دامنه ناقص: بالا آوردن دست‌ها فقط تا نیمه و حذف بخش مؤثر حرکت.
قوس بیش از حد کمر: جبران با اکستنشن ستون فقرات برای بالا بردن وزنه.
تاب دادن بدن / تقلب (Cheating): استفاده از لگن و تنه برای ایجاد مومنتوم.
بالا آوردن شانه‌ها (Shrugging): بالا رفتن کتف و درگیر شدن بیش از حد تراپ بالا.
آرنج کاملاً صاف یا تغییر مداوم زاویه آرنج: افزایش فشار روی مفصل و کاهش کنترل.
بالا بردن بیش از ارتفاع شانه با کنترل ضعیف: افزایش ریسک ایمپینجمنت در برخی افراد.
مچ شکسته (Wrist Flex/Extend): انتقال تنش به ساعد و کاهش کیفیت درگیری دلتوئید.
مسیر نادرست کابل/دست‌ها: دور شدن بیش از حد از بدن یا عبور از مسیر نامنظم.
وزنه سنگین‌تر از توان کنترل: فاز منفی سریع و ضربه‌ای، کاهش تنش هدفمند.
سرعت بیش از حد: حذف مکث بالا و رها کردن وزنه در برگشت.

الگوی تنفس

✅ فاز کانسنتریک (بالا بردن): بازدم هم‌زمان با بالا آوردن دست‌ها (کمک به ثبات تنه).
✅ فاز اکسنتریک (پایین آوردن): دم در مسیر برگشت و کنترل‌شده.
✅ هماهنگی با ریتم: اگر تمپو 2-1-3 است، بازدم در «2 ثانیه بالا»، دم در «3 ثانیه پایین».
✅ مانور والسالوا (فقط در ست‌های سنگین و با تجربه): در تکرارهای کم و بار بالا، می‌توان قبل از حرکت دم عمیق گرفت، تنه را بریس کرد و حین عبور از بخش سخت حرکت، بازدم کنترل‌شده انجام داد. (برای اکثر برنامه‌های هایپرتروفی این حرکت ضروری نیست.)

دامنه حرکتی استاندارد

دامنه توصیه‌شده:
✅ شروع از جلوی ران‌ها تا ارتفاع شانه (حدود 90 درجه فلکشن شانه) با کنترل کامل.

دامنه حداقلی قابل قبول:
✅ حداقل تا حدود 70–80 درجه بالا بیاید، به شرط حفظ تنش و عدم تقلب.

دامنه خطرناک/غیراصولی:
⚠️ بالاتر از ارتفاع شانه با شانه‌های بالا رفته، کمر قوس‌دار، یا درد جلوی شانه.
⚠️ پایین آوردن ضربه‌ای تا کشش ناگهانی در انتهای دامنه (ریسک تاندون‌ها).

احتیاط‌ها و منع‌ها

⚠️ درد جلوی شانه / ایمپینجمنت:  دامنه را محدود کن (تا زیر ارتفاع شانه) و تمرکز روی کنترل کتف.
⚠️ التهاب تاندون دوسر بازویی (Biceps Tendinopathy): گریپ و مسیر را اصلاح کن، وزنه سبک‌تر.
⚠️ مشکلات کتف (Scapular Dyskinesis): ابتدا روی تثبیت کتف و حرکات اصلاحی کار شود.
⚠️ کمردرد یا ناتوانی در بریس (Core bracing): نسخه نشسته یا تکیه به دیوار/پشتی را انتخاب کن.
⚠️ محدودیت مچ/ساعد: از دسته مناسب‌تر (روپ، D-handle نرم) و مچ خنثی استفاده کن.
⚠️ هشدار ایمنی: اگر با هر تکرار شانه بالا می‌رود یا بدن تاب می‌خورد، وزنه زیاد است.

انواع و جایگزین‌ها

نسخه ساده‌تر (Beginners):
✅ Seated Cable Front Raise (نشسته برای حذف تقلب تنه)
✅ Wall-Supported Cable Front Raise (پشت به دیوار/تکیه برای کنترل بهتر)
✅ Single-Arm Cable Front Raise (تک دست برای یادگیری مسیر درست)

نسخه پیشرفته‌تر:
✅ Cable Front Raise with 1–2s Peak Hold (مکث طولانی در بالا)
✅ Eccentric-Focused Cable Front Raise (اکسنتریک 4–5 ثانیه)
✅ Cross-Body Cable Front Raise (کراس بادی برای تغییر زاویه تنش)

نسخه با ابزار محدود:
✅ Dumbbell Front Raise
✅ Resistance Band Front Raise (کش تمرینی)

جایگزین مناسب برای درد/محدودیت:
✅ Landmine Front Raise (اغلب دوستانه‌تر برای شانه)
✅ Scaption Raise (DB/Band) (بالا آوردن در صفحه اسکاپشن برای برخی افراد راحت‌تر)

نکات بیومکانیکی پیشرفته

🧠 مسیر نیرو: کابل تنش را تقریباً در کل دامنه حفظ می‌کند؛ هرچه بدن جلوتر/عقب‌تر بایستد، زاویه بردار نیرو و سختی بخش‌های مختلف تغییر می‌کند.

🧠 لحظه گشتاور (Torque): سخت‌ترین بخش معمولاً نزدیک میانه تا نزدیک ارتفاع شانه است؛ چون بازو به حالت اهرم بلندتر نسبت به مفصل نزدیک می‌شود.

فازهای سخت حرکت:
✅ بدون تقلب، سختی اصلی در بالا آمدن تا حوالی 70–90 درجه رخ می‌دهد.

نقش مفاصل کلیدی:
✅ مفصل گلنوهومرال (شانه) فلکشن انجام می‌دهد؛
✅ کتف باید بالاچرخش (Upward Rotation) کنترل‌شده داشته باشد؛
✅ افزایش بیش از حد تراپ بالا (شراگ) معمولاً نشانه ضعف کنترل کتف یا وزنه زیاد است.

نکات برنامه‌نویسی تمرین

تعداد ست و تکرار پیشنهادی:
✅ هایپرتروفی شانه: 3–4 ست × 10–15 تکرار
✅ استقامت/پمپ: 2–3 ست × 15–25 تکرار
✅ کنترل/اصلاحی (سبک و دقیق): 2–3 ست × 12–20 تکرار

تمپو (Tempo):
✅ پیشنهاد استاندارد: 2–1–3 (بالا–مکث–پایین)
✅ پیشرفته: 2–2–4 یا 3–1–4 برای تنش بیشتر

استراحت (Rest):
✅ 45–75 ثانیه (برای حجم و پمپ)
✅ 75–90 ثانیه (اگر وزنه سنگین‌تر و کنترل کامل)

جایگاه حرکت در برنامه:
✅ معمولاً بعد از حرکات چندمفصلی شانه/پرس‌ها به‌عنوان ایزوله
✅ یا به‌عنوان فینیشِر در انتهای جلسه شانه

کاربرد در هدف‌ها:
✅ قدرت: این حرکت انتخاب اصلی قدرت نیست؛ اگر استفاده شود 6–10 تکرار با کنترل سخت و بدون تقلب.
✅ حجم: بهترین کاربرد—ست‌های 10–15 با مکث بالا و اکسنتریک کنترل‌شده.
✅ چربی‌سوزی: در قالب سوپرست/جاینت‌ست با استراحت کم (تأکید روی تکنیک، نه وزنه).

💠 عضلات درگیر در حرکت

نشر از جلو سیم‌کش دو دست بیشترین درگیری را روی دلتوئید قدامی ایجاد می‌کند. عضلات کمکی مانند بالاسینه و بخش‌هایی از دلتوئید میانی در هدایت بازو نقش دارند، و عضلات ناحیه کتف و مرکزی بدن برای جلوگیری از تاب‌خوردن و حفظ راستای شانه‌ها به‌صورت تثبیت‌کننده فعال می‌شوند.

عضلات اصلی

دلتوئید قدامی

عضلات همکار

دلتوئید میانی
بخش ترقوه‌ای سینه‌ای بزرگ (بالاسینه)
دنده‌ای قدامی
ذوزنقه‌ای (بخش بالا/پایین)

تثبیت کننده ها

عضلات روتاتور کاف
شانه/کتف
عضلات درگیر در حرکت شانه

عضله دلتوئید میانی

Middle Deltoid Muscle

🔹 دلتوئید میانی یکی از سه بخش عضله دلتوئید است که وظیفه اصلی آن بالا بردن بازو به سمت خارج (ابداکشن) و کمک به تثبیت شانه در حین حرکات بالای سر است. این عضله، به دلیل قرارگیری در کناره شانه، بیشترین تأثیر را در ایجاد فرم گرد و حجیم شانه‌ها دارد.

🔹 این بخش از دلتوئید کمتر از بخش قدامی در تمرینات روزمره درگیر می‌شود و نیاز به تمرینات مخصوص برای تقویت دارد. ضعف در این عضله می‌تواند باعث کاهش پهنای شانه و محدودیت در حرکات بالای سر شود. تقویت آن باعث افزایش تعادل عضلانی در سرشانه و جلوگیری از آسیب‌های شانه‌ای می‌شود.

دلتوئید میانی

🔷 توضیحات کامل

برای مطالعه بخش ها روی عنوان آن کلیک کنید

عضله دلتوئید قدامی

Anterior Deltoid Muscle

🔹 دلتوئید قدامی یکی از سه بخش عضله دلتوئید است که وظیفه اصلی آن حرکت دادن بازو به سمت جلو (فلکشن)، چرخش داخلی و مشارکت در حرکات افقی شانه است. این عضله در بسیاری از حرکات بالاتنه، به‌ویژه در تمرینات قدرتی مانند پرس سینه، نشر جلو، و حرکات پرتابی نقش کلیدی دارد.

🔹 دلتوئید قدامی یکی از مهم‌ترین عضلات در حرکات پرس و فشار است و به دلیل درگیری در بسیاری از تمرینات قدرتی، معمولاً در بین ورزشکاران و بدنسازان به‌خوبی توسعه می‌یابد. با این حال، استفاده بیش از حد از این عضله بدون تقویت عضلات پشتی شانه (دلتوئید خلفی و روتاتور کاف) می‌تواند منجر به عدم تعادل عضلانی و افزایش خطر آسیب‌های شانه شود.

دلتوئید قدامی

🔷 توضیحات کامل

برای مطالعه بخش ها روی عنوان آن کلیک کنید

💠 آموزش عضلات

پلانک یک دانشنامه جامع از عضلات بدن دارد که تمامی عضلات را به‌صورت دقیق و علمی بررسی کرده است. در ادامه، می‌توانید گروه‌های عضلانی را مشاهده کنید. با کلیک روی هر گروه عضلانی، به اطلاعات کاملی درباره آن دسترسی خواهید داشت، از جمله:

1️⃣ اطلاعات پایه‌ای عضله
2️⃣ آناتومی عضله
3️⃣ فیزیولوژی عضله
4️⃣ عصب‌دهی و خون‌رسانی
5️⃣ اهمیت عضله در بدن و ورزش
6️⃣ تمرینات تقویت‌کننده
7️⃣ نکات علمی و جالب

📌 در پایان، خلاصه‌ای از بررسی هر عضله ارائه خواهد شد.

لینک آموزش عضلات بدن

🔹 گروه عضلانی درگیر در این حرکت، به‌صورت رنگی مشخص شده است.

Author
Share
Facebook
Twitter
LinkedIn
Pinterest
Reddit
VK
OK
Tumblr
Digg
Skype
StumbleUpon
Mix
Telegram
Pocket
XING
WhatsApp
Email
Print
X
Threads
Resources

✅ دستورالعمل‌های رسمی فعالیت بدنی

✅ مرور و توصیه‌های عمومی برای عموم مردم

✅ آموزش علمی و سلامت‌محور

✅ سیاست‌گذاری و داده‌های مقایسه‌ای

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *