نشر دمبل ۶ حالته

نشر دمبل ۶ حالته
نام فارسینشر دمبل 6 حالته
نام انگلیسیDumbbell 6 Way Raise
سطح سختیحرفه‌ای
الگوی حرکت الگوی فشار
نوع انقباض عضلانی ترکیبی (کانسنتریک + اکسنتریک)
عضلهٔ اصلی (فارسی)دلتوئید
عضلهٔ اصلی (انگلیسی)Deltoid
گروه‌های عضلانیعضلات شانه
نوع تمریناستقامتی ایزوله قدرتی هایپرتروفی
تجهیزات موردنیازدمبل

💠راهنمای انجام حرکت

نشر دمبل ۶ حالته یک حرکت ترکیبیِ ایزوله برای شانه است که چند مسیر متوالی را در یک تکرار ترکیب می‌کند (نشر جانب → جمع‌کردن جلو → بالا بردن بالای سر → بازگشت کنترل‌شده). این ساختار باعث زمان تحت تنش بالا و درگیری گسترده سرهای مختلف دلتوئید می‌شود و معمولاً برای پایان تمرین شانه (فینیشِر) یا گاهی ابتدای تمرین با وزنه سبک برای آماده‌سازی عصبی-عضلانی استفاده می‌شود.

💠 نحوه انجام حرکت

نشر دمبل ۶ حالته

آماده‌سازی

✅ ایستادن: پاها به عرض لگن، زانوها نرم، لگن خنثی، قفسه سینه بالا بدون قوس کمر.
✅ دمبل‌ها: وزنه سبک‌تر از نشر جانب معمولی انتخاب کنید (این حرکت سریع «سنگین» می‌شود).
✅ گرفتن دمبل: شروع با گریپ خنثی (کف دست‌ها رو به بدن/ران‌ها).
✅ کتف و شانه: کتف‌ها پایین و کمی عقب (Depress + Set)؛ شانه‌ها را بالا نندازید.
✅ آرنج‌ها: کمی خم (حدود ۱۰–۲۰ درجه) و این زاویه را تا حد ممکن ثابت نگه دارید.
✅ هسته بدن (Core): شکم را سفت کنید؛ دنده‌ها را «پایین نگه دارید» تا کمر گود نشود.
✅ تنفس اولیه: قبل از شروع تکرار یک دم آرام برای آماده‌سازی و تثبیت تنه.

نحوه اجرا

یک تکرار کامل را به ۶ مرحله تقسیم کن (همان “6-Way”):

✅ مرحله 1 — شروع: دمبل‌ها کنار ران، بدن ثابت، نگاه رو به جلو.
✅ مرحله 2 — نشر جانب تا هم‌سطح شانه: با کنترل، دمبل‌ها را از پهلو بالا بیاورید تا حدود ارتفاع شانه (بازو نزدیک موازی زمین). آرنج کمی جلوتر از مچ (نه عقب‌تر).
✅ مرحله 3 — حرکت به جلو در همان ارتفاع: بدون پایین آوردن دست‌ها، دمبل‌ها را در یک قوس کنترل‌شده به جلوی بدن بیاورید تا روبه‌روی سینه/شانه‌ها قرار بگیرند (تقریباً اداکشن افقی).
✅ مرحله 4 — بالا بردن بالای سر: از جلوی بدن، دمبل‌ها را با مسیر کنترل‌شده بالای سر ببرید (بدون قوس دادن کمر).
✅ مرحله 5 — پایین آوردن به جلوی شانه: دمبل‌ها را از بالای سر به جلوی شانه‌ها برگردانید (همان خطی که بالا رفت).
✅ مرحله 6 — باز کردن به نشر جانب و بازگشت: از جلوی بدن، دوباره به پهلوها باز کنید (در ارتفاع شانه) و سپس آهسته به نقطه شروع کنار ران پایین بیاورید.

✅ ریتم (Tempo) پیشنهادی:

  • بالا رفتن‌ها کنترل‌شده (مثلاً 2 ثانیه)
  • برگشت‌ها کندتر (مثلاً 2–4 ثانیه)
  • مکث کوتاه 0.5 ثانیه در نقاط کلیدی (کنار شانه/بالای سر) برای کنترل بهتر

نکات و توصیه‌ها مربیگری

✔️ بدن “ستون” باشد: هیچ تاب‌خوردن تنه، پرتاب لگن یا کمک گرفتن از پاها.
✔️ شانه‌ها پایین: اگر شانه‌ها به سمت گوش می‌روند یعنی ذوزنقه‌ای بالا دارد حرکت را می‌دزدد.
✔️ آرنج‌ها رهبر حرکت: «آرنج‌ها را به دیوار کناری فشار بده» نه اینکه دمبل‌ها را صرفاً بالا ببری.
✔️ مسیر قوس‌دار و نرم: حرکت از پهلو به جلو باید پیوسته باشد، نه تیکه‌ای و ضربه‌ای.
✔️ بالای سر = دنده‌ها پایین: در مرحله Overhead قفسه سینه را بالا ندهید و کمر را گود نکنید.
✔️ قفل نکردن مفصل: آرنج‌ها را قفل نکنید؛ تنش روی عضله بماند.
✔️ مچ خنثی: مچ را نشکنید؛ دمبل امتداد ساعد باشد.
✔️ دامنه بدون درد: در صورت گیر افتادگی/درد جلوی شانه، زاویه را کمی در “صفحه کتف” (حدود ۳۰ درجه جلوتر از پهلو) اجرا کنید.

مزایا انجام حرکت

1️⃣ درگیری گسترده دلتوئید (قدامی+میانی+کنترل خلفی به‌واسطه مسیرها)
2️⃣ Time Under Tension بالا در یک ست کوتاه، مناسب هایپرتروفی متابولیک
3️⃣ بهبود کنترل کتف-بازو (Scapulohumeral coordination) در چند مسیر
4️⃣ تقویت استقامت شانه بدون نیاز به وزنه سنگین
5️⃣ پمپ شدید شانه (فینیشِر عالی انتهای تمرین)
6️⃣ افزایش آگاهی حرکتی نسبت به جایگاه آرنج/کتف و مسیر دست‌ها
7️⃣ کمک به متعادل‌سازی بین نشر جانب و نشر جلو در یک حرکت واحد
8️⃣ بهبود ثبات مرکزی به‌شرط اجرای بدون تقلب و بدون قوس کمر
9️⃣ گزینه مناسب برای تمرینات کم‌تجهیزات (فقط یک جفت دمبل)
🔟 کاهش احتمال تقلب رایج نشرها چون مسیرهای پشت‌سرهم اجازه “پرتاب” را کمتر می‌دهد

خطاهای رایج

❌ وزنه سنگین‌تر از توان کنترل → کیفیت مسیر از بین می‌رود و کمر/گردن وارد کار می‌شوند.

❌ بالا انداختن شانه‌ها (Shrug) در نشر جانب → فشار از دلتوئید به ذوزنقه‌ای بالا منتقل می‌شود.

❌ خم‌کردن و بازکردن زیاد آرنج (مثل جلو بازو/پرس) → ماهیت نشر خراب می‌شود.

❌ قوس بیش از حد کمر در Overhead → ریسک کمردرد و فشردگی کمر بالا می‌رود.

❌ دامنه ناقص (پایین آوردن سریع و نیمه) → تنش مؤثر کم می‌شود.

❌ ضربه‌ای اجرا کردن مسیر پهلو به جلو → کنترل کتف از دست می‌رود.

❌ قفل کردن آرنج‌ها → فشار مفصلی بالا می‌رود و تنش از عضله کم می‌شود.

❌ شکستن مچ یا “افتادن دمبل” به جلو → فشار نامناسب روی ساعد/مچ.

❌ جلو آوردن بیش از حد سر (Forward head) → فشار گردن و خستگی زودرس.

الگوی تنفس

🌬️ دم (Inhale): قبل از شروع تکرار یا در فازهای انتقالی که کنترل می‌خواهید (مثلاً قبل از Overhead).

💨 بازدم (Exhale): در سخت‌ترین بخش مسیر (معمولاً بالا بردن به Overhead یا هنگام تثبیت در ارتفاع شانه).

⚠️ نکته مهم: چون این حرکت معمولاً با وزنه سبک/متوسط است، نیاز به والسالوا کامل ندارد؛ اما بریس شکم (سفت‌کردن تنه) در تمام تکرار حفظ شود.

دامنه حرکتی استاندارد

🔵 دامنه توصیه‌شده:

نشر جانب تا حدود ارتفاع شانه

جلو آوردن در همان ارتفاع تا روبه‌روی شانه

بالا بردن تا بالای سر بدون قوس کمر

🔵 دامنه حداقلی قابل قبول:

اگر کنترل ندارید، Overhead را کمی کوتاه‌تر کنید ولی مسیرها را دقیق نگه دارید.

🔵 دامنه خطرناک/غیراصولی:

Overhead همراه با گودی کمر واضح یا درد جلوی شانه

بالا بردن نشر جانب با شانه‌های بالا رفته و گردن درگیر

احتیاط‌ها و منع‌ها

⚠️ درد/گیر افتادگی جلوی شانه (Impingement)، التهاب تاندون روتاتورکاف، بورسیت → دامنه را کم کنید یا به نسخه‌های جایگزین بروید.

⚠️ مشکل دیسک گردن یا درد ذوزنقه‌ای → تمرکز روی پایین نگه داشتن شانه‌ها و کاهش وزنه.

⚠️ کمردرد یا ضعف کنترل تنه → Overhead را کوتاه‌تر یا نسخه نشسته/تکیه‌دار اجرا کنید.

⚠️ اگر درد تیز یا تیرکشنده دارید: حرکت را قطع کنید (درد مفصلی با سوزش عضلانی فرق دارد).

انواع و جایگزین‌ها

🔹 نسخه ساده‌تر (Beginners):

فقط نشر جانب + نشر جلو (بدون Overhead) با تمرکز روی کنترل

🔹 نسخه پیشرفته‌تر:

مکث ۱–۲ ثانیه در هر نقطه (پهلو/جلو/بالای سر)

اکسنتریک کندتر (۴–۵ ثانیه پایین)

🔹 نسخه با ابزار محدود:

با کش تمرینی (Band 6-way raise) برای فشار یکنواخت‌تر در دامنه

🔹 جایگزین مناسب برای درد/محدودیت:

Cable Lateral Raise (کنترل بهتر مسیر)

Lean-Away Lateral Raise با وزنه سبک

Scaption Raise (بالا آوردن در صفحه کتف) برای شانه‌های حساس

نکات بیومکانیکی پیشرفته

🧠 در نشر جانب گشتاور روی مفصل شانه با نزدیک‌شدن بازو به موازی زمین افزایش می‌یابد؛ بنابراین کنترل در حوالی ارتفاع شانه حیاتی است.

🧠 انتقال از پهلو به جلو (اداکشن افقی) نیازمند کنترل کتف روی قفسه سینه است؛ اگر کتف “بالا” برود، فضای زیر آکرومیون کمتر شده و احتمال ناراحتی افزایش می‌یابد.

🧠 در فاز Overhead، اگر ثبات مرکزی ضعیف باشد بدن با اکستنشن کمر تقلب می‌کند؛ بنابراین بریس و “دنده‌ها پایین” کلیدی است.

🧠 به‌خاطر ماهیت چندمرحله‌ای، این حرکت یک ست طولانیِ تنش می‌سازد و معمولاً با وزنه کم هم اثرگذار است.

نکات برنامه‌نویسی تمرین

📌 هدف حجم/پمپ شانه: 2–4 ست × 10–15 تکرار (یا 8–12 برای کنترل سخت‌تر)

📌 هدف استقامت و کنترل: 2–3 ست × 12–20 تکرار با وزنه سبک

📌 تمپو پیشنهادی: 2-0-2 یا 2-1-3 (اکسنتریک کندتر)

📌 استراحت: 45 تا 90 ثانیه

📌 جایگاه در برنامه:

  • اغلب انتهای تمرین شانه به‌عنوان فینیشِر
  • یا ابتدای تمرین با وزنه خیلی سبک برای “فعال‌سازی” و آماده‌سازی الگوی حرکتی

📌 هشدار برنامه‌نویسی: به‌علت فشار تجمعی، حجم را زیاده‌روی نکنید (خصوصاً اگر همان جلسه پرس سرشانه سنگین هم دارید).

💠 عضلات درگیر در حرکت

نشر دمبل ۶ حالته یا جهته با ترکیب چند مسیر حرکتی در یک تکرار، باعث می‌شود دلتوئیدها در زوایای مختلف تحت تنش بمانند:

  • در نشر جانب تمرکز روی دلتوئید میانی است،
  • در جلو آوردن و بالا بردن سهم دلتوئید قدامی بیشتر می‌شود،
  • و در تمام مسیرها عضلات کنترل‌کننده کتف و روتاتورکاف برای پایداری مفصل شانه فعال‌اند.

عضلات اصلی

دلتوئید

عضلات همکار

ذوزنقه‌ای
دندانه‌ای قدامی
بالابرنده کتف
سوپرااسپیناتوس
بخش‌هایی از پشت فوقانی

تثبیت کننده ها

عضلات روتاتور کاف
عضلات مرکزی بدن
ساعد و عضلات گریپ
راست‌کننده‌های ستون فقرات
عضلات درگیر در حرکت شانه

عضله دلتوئید میانی

Middle Deltoid Muscle

🔹 دلتوئید میانی یکی از سه بخش عضله دلتوئید است که وظیفه اصلی آن بالا بردن بازو به سمت خارج (ابداکشن) و کمک به تثبیت شانه در حین حرکات بالای سر است. این عضله، به دلیل قرارگیری در کناره شانه، بیشترین تأثیر را در ایجاد فرم گرد و حجیم شانه‌ها دارد.

🔹 این بخش از دلتوئید کمتر از بخش قدامی در تمرینات روزمره درگیر می‌شود و نیاز به تمرینات مخصوص برای تقویت دارد. ضعف در این عضله می‌تواند باعث کاهش پهنای شانه و محدودیت در حرکات بالای سر شود. تقویت آن باعث افزایش تعادل عضلانی در سرشانه و جلوگیری از آسیب‌های شانه‌ای می‌شود.

دلتوئید میانی

🔷 توضیحات کامل

برای مطالعه بخش ها روی عنوان آن کلیک کنید

عضله دلتوئید قدامی

Anterior Deltoid Muscle

🔹 دلتوئید قدامی یکی از سه بخش عضله دلتوئید است که وظیفه اصلی آن حرکت دادن بازو به سمت جلو (فلکشن)، چرخش داخلی و مشارکت در حرکات افقی شانه است. این عضله در بسیاری از حرکات بالاتنه، به‌ویژه در تمرینات قدرتی مانند پرس سینه، نشر جلو، و حرکات پرتابی نقش کلیدی دارد.

🔹 دلتوئید قدامی یکی از مهم‌ترین عضلات در حرکات پرس و فشار است و به دلیل درگیری در بسیاری از تمرینات قدرتی، معمولاً در بین ورزشکاران و بدنسازان به‌خوبی توسعه می‌یابد. با این حال، استفاده بیش از حد از این عضله بدون تقویت عضلات پشتی شانه (دلتوئید خلفی و روتاتور کاف) می‌تواند منجر به عدم تعادل عضلانی و افزایش خطر آسیب‌های شانه شود.

دلتوئید قدامی

🔷 توضیحات کامل

برای مطالعه بخش ها روی عنوان آن کلیک کنید

💠 آموزش عضلات

پلانک یک دانشنامه جامع از عضلات بدن دارد که تمامی عضلات را به‌صورت دقیق و علمی بررسی کرده است. در ادامه، می‌توانید گروه‌های عضلانی را مشاهده کنید. با کلیک روی هر گروه عضلانی، به اطلاعات کاملی درباره آن دسترسی خواهید داشت، از جمله:

1️⃣ اطلاعات پایه‌ای عضله
2️⃣ آناتومی عضله
3️⃣ فیزیولوژی عضله
4️⃣ عصب‌دهی و خون‌رسانی
5️⃣ اهمیت عضله در بدن و ورزش
6️⃣ تمرینات تقویت‌کننده
7️⃣ نکات علمی و جالب

📌 در پایان، خلاصه‌ای از بررسی هر عضله ارائه خواهد شد.

لینک آموزش عضلات بدن

🔹 گروه عضلانی درگیر در این حرکت، به‌صورت رنگی مشخص شده است.

Author
Share
Facebook
Twitter
LinkedIn
Pinterest
Reddit
VK
OK
Tumblr
Digg
Skype
StumbleUpon
Mix
Telegram
Pocket
XING
WhatsApp
Email
Print
X
Threads
Resources

✅ دستورالعمل‌های رسمی فعالیت بدنی

✅ مرور و توصیه‌های عمومی برای عموم مردم

✅ آموزش علمی و سلامت‌محور

✅ سیاست‌گذاری و داده‌های مقایسه‌ای

دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *